Stop met schelden met kanker: woorden doen ertoe

Binnen onze vereniging draait alles om sportiviteit, respect en samen plezier maken. Toch horen we op en rond de velden nog te vaak een woord dat daar totaal niet bij past: kanker. Voor veel jongeren is het een gewoon scheldwoord geworden, soms zelfs een versterkend woord voor iets “moois” of “lekkers”. Maar voor mensen die met de ziekte te maken hebben (gehad), kan datzelfde woord voelen als een klap in het gezicht.

Het verhaal van onze voorzitter Rogier Hoeijmans laat zien hoe groot die impact kan zijn. Hij verloor, op jonge leeftijd, zijn beide ouders aan kanker. Rogier hoort wekelijks voetballers het woord gebruiken, soms negatief, soms zelfs positief. Voor hem voelt dat pijnlijk en onbegrijpelijk. Niet omdat jongeren het kwaad bedoelen, maar omdat ze vaak niet stilstaan bij de betekenis.

Waarom dit woord zoveel pijn doet

• Bijna iedereen krijgt direct of indirect met kanker te maken.
• Dat betekent dat bijna iedereen iemand kent die ziek is of ziek is geweest.
• Voor hen is het woord geen krachtterm, maar een herinnering aan angst, verdriet en verlies.

Samen sterk

Alle voetbalverenigingen in de Duin- en Bollenstreek hebben één duidelijke boodschap:

Schelden met kanker hoort niet thuis op onze velden, niet in onze kleedkamers en niet in onze teams. We sluiten ons aan bij het beleid van de KNVB, dat schelden met kanker ziet als ernstig wangedrag:

• Scheidsrechters mogen direct rood geven.
• Binnen onze vereniging spreken we elkaar hier actief op aan en nemen we dit serieus.
• Spelers kunnen meerdere wedstrijden schorsing krijgen. 

Wat wij als club willen bereiken

Wij willen dat onze (jeugd)leden begrijpen waarom dit woord niet thuishoort op het veld, in de kleedkamer of online. Niet door met een vingertje te wijzen, maar door bewustwording te creëren. We willen dat iedereen zich veilig en welkom voelt. Dat begint bij taal.

Wat we met elkaar afspreken

• Gebruik het woord niet meer, ook niet als grap of wanneer het niet kwetsend bedoeld is.
• Zeg er iets van als je het hoort. Dat hoeft niet boos — een simpele “hé, dat woord gebruiken we hier niet” is al genoeg.
• Denk na: zou iemand in jouw team of klas hiermee gekwetst kunnen worden? 

Samen maken we het normaal om respectvol te zijn

Schelden met kanker is geen stoer taalgebruik. Het is kwetsend, pijnlijk en onnodig. Laten we als vereniging laten zien dat we beter kunnen. Dat we elkaar steunen, opvangen en respecteren, in het veld én daarbuiten.

Stop schelden met kanker. Laten we samen zorgen voor een vereniging waarin respect vanzelfsprekend is, op het veld en daarbuiten. 

Dit bericht maakt onderdeel uit van de afspraken die we met de samenwerkende verenigingen in de Duin- en Bollenstreek gezamenlijk afspreken. Aan het begin van dit seizoen hebben we het initiatief genomen om gezamenlijke afspraken te maken. De eerste gezamenlijke stap is gezet met “ouders achter de hekken”. De tweede gezamenlijke afspraak was gericht op de leiding “een compliment is het begin van het vertrouwen”. Deze gezamenlijke afspraken dragen bij aan duidelijke regio brede afspraken en meer begrip bij zowel thuis- als uitwedstrijden. Het heeft daarnaast geleid tot meer sportiviteit en spelplezier voor de toeschouwers, de spelers, de begeleiding en (wedstrijd)leiding.