• Een simpel zinnetje en binnen een hectische vereniging als Foreholte  regelmatig aan de orde, zonder dat de rest van de vereniging er ook maar iets van merkt. 

    Een team krijgt een nieuwe leider, er verdwijnt een kantine medewerker en er komt er een voor terug. 

    Maar als de “kantinebaas” aangeeft er, na jaren van hard en enthousiast werken, mee te willen stoppen, is dat wel een “dingetje”. 

    Michel Jansen heeft maar liefst 14 jaar de kar getrokken en er is heel veel gebeurd in die periode. 

    In Katja van den Beld is een opvolger gevonden en dus is het tijd voor een dubbel-interview. 

     

    Op donderdag 8 juli begonnen we in een lege kantine, maar al gauw stroomde deze snel redelijk vol, uiteraard binnen de gestelde Corona-regels. 

    Deze avond werd de teamkleding ingeleverd en dat was voor velen reden om nog even gezellig te blijven hangen in de kantine. 

    Het was dus “ouderwets” gezellig in de kantine en dat was voor Michel heel prettig, want bijna anderhalf jaar Corona valt niet mee voor een “kantinebaas”. 

    Dus op naar de bestuurskamer, waar we ook gestoord werden want er wordt wat af vergaderd binnen Foreholte. 

     

    Hoe zijn jullie de Corona periode doorgekomen? 

    M:    Wat betreft de kantine heel vervelend. Eerst de sluiting, toen de beperkte     heropening en met name dit laatste was wel frustrerend. Het mocht     weer, dus de mensen gingen er vanuit dat het weer als vanouds was en     dat was wel eens lastig voor de kantine medewerkers. 

    Privé is het gehele gezin getroffen door COVID-19 en hebben we in     quarantaine gezeten. 

    En dat was precies in de periode dat ik de eerste afspraak met Katja zou     hebben. Die hebben we maar gecanceld, want anders had ze tien dagen     bij ons in huis moeten blijven. 

    K:    Ja, dat was geen optie, ook omdat er geen logeerbed meer beschikbaar     was. 

    Ons gezin is volledig verschoond gebleven van Corona en ik vond het     behoorlijk saai. Maar elk nadeel heeft een voordeel, zei een groot filosoof     ooit eens, dus de accu is opgeladen en ik kan me goed voorbereiden op     mijn nieuwe functie. 

     

    Michel, wanneer ben jij begonnen en Katja, wanneer ben jij gevraagd en heb je getwijfeld?     

    Michel is in 2007 gestart als “kantinebaas”. Hij nam het over van Martijn Dekker, die ook zitting had in het bestuur. Daar had Michel geen zin in en zo is de samenwerking met Jaap Hoek ontstaan. 

    Doordat Jaap naar Haarlem verhuisde, moest er een nieuw bestuurslid gezocht worden.  

    Michel had gehoord dat Rob Schrama zou stoppen als bestuurslid Technische Zaken en hij zag een samenwerking met Rob wel zitten. 

    Samen met Willem van der Ploeg heeft Michel het juiste moment afgewacht om met Rob te gaan zitten over de functie van bestuurslid Kantinezaken.  

    De schrijver dezes opperde de suggestie dat dit waarschijnlijk in een gezellig volle kantine was geweest op een wat later tijdstip op zondag. Ik bleek er niet ver naast te zitten. 

     

    Michel gaat dus stoppen en hij heeft zelf zijn ideale kandidaat voorgesteld aan het bestuur en dus gingen Rob en Martin Weijers, die het tijdelijk van Rob had overgenomen, het gesprek aan met Katja. Dit was in januari 2021. 

    Op de vraag of ze er lang over na moest denken, klonk een volmondig “Nee”. 

    Katja zag het direct zitten en ook Jeroen, de man van Katja, stond volledig achter deze beslissing. 

    Michel reageerde hier op door te melden dat dit heel belangrijk is en noemt hierbij uiteraard zijn eigen vrouw Ria, die overigens ook jarenlang actief is geweest voor Foreholte en dan met name in de scheidsrechterscommissie. 

     

    Michel, wist jij waar je aan begon en Katja, weet jij waaraan je begint? 

    Michel: Niet echt, want ik wist niet precies hoe de kantine commissie in elkaar zat. 

    Ik had ervaring in het jeugdbestuur en merkte dat de vereniging behoorlijk aan het groeien was, dus dat zou ook zijn weerslag krijgen in de kantine. 

    Wat ik wel wist, was dat de bezetting achter de bar in orde was. 

    Katja: Nee, omdat ik niet weet wat er allemaal op me af gaat komen als het seizoen gaat beginnen en we weer mensen mogen ontvangen. 

    Ja, omdat Michel heel veel doet en dus ook overal van af weet. Hij laat het heel goed achter en blijft standby. 

    Ik kom in een soort van gespreid bedje. 

     

    Michel, wat waren jouw plannen en welke zijn wel en welke zijn niet uitgekomen? Katja, wat zijn jouw plannen? 

    Michel: Laat ik beginnen met te zeggen dat ik op alle fronten volledige medewerking vanuit het bestuur heb gekregen. Daar ben ik ze erg dankbaar voor. 

    Allereerst had ik plannen om de kantine te restylen. Voorzichtig begonnen met de kantine zelf, maar vanaf het begin had ik al het idee om de keuken ook aan te pakken. 

    Ik wilde ook dat er zekerheid was voor het personeel, dus altijd voldoende wisselgeld, nooit (of bijna nooit) misgrijpen in de koelkasten, maar ook niet in de grote koeling en in de keuken. Daar heb ik dus extra aandacht aan gegeven.  

    Het enige wat ik nog op de verlanglijst heb staan is uitbreiding en verhoging van het terras, dus wie weet kan Katja dat aanslingeren bij het bestuur. 

    Katja: Dat hangt ook af van de verdere plannen betreffende het gehele sportpark, maar ik zal het onthouden, haha. 

    Voor de rest is het voor mij belangrijk om me in te leven in het geheel. 

    Ik zou graag de voorraad koppelen aan het kassa systeem, (nog) minder contant geld en daarnaast wil ik de grote evenementen wat meer stroomlijnen, zodat dit niet altijd op dezelfde mensen neer komt. 

     

    Michel, wat is je leukste herinnering aan de hele periode? 

    Ik heb niet echt één leukste herinnering. 

    Wat ik wel heel fijn vind is dat het nooit echt uit hand gelopen is in de kantine. 

    (Nou ja, één keer bijna, maar toen hadden we een bus vol doorgesnoven “Supporters” te “gast” tijdens de nacompetitie.) 

    We gaan over een half uur sluiten!” Een beetje gemopper, maar een half uur later was de kantine leeg. En daar wil ik alle leden een enorm compliment voor geven. Wij zijn echt een heel fijne vereniging. 

    Maar ik moet ook denken aan geoliede machines als het Jan Schrama Toernooi en de Familiedag. 

    Als het nodig is, hebben we altijd voldoende vrijwilligers. Denk bijvoorbeeld aan het bemensen van het Kuipzwammen. Men is bij wijze teleurgesteld als ze niet nodig zijn. 

     

    Michel, wat is je minst leuke herinnering aan de hele periode? 

    Ik heb de herstart vorig jaar tijdens Corona al besproken, maar veruit de minst leuke, zeg maar gerust meest vervelende herinnering, is toch wel de situatie met Ron van den Berg. 

    Ron was een geweldige vent en zat ook in de kantine commissie. 

    Op een gegeven moment liet hij steekjes vallen tijdens zijn bardiensten en ook tijdens vergaderingen. 

    Ik vond dat ik hem dat moest vertellen, maar had daar een behoorlijke knoop van in mijn maag. 

    Net op het moment dat ik zo ver was belde zijn vrouw met de mededeling dat Ron leed aan een agressieve vorm van dementie. 

    Ik ben over het algemeen erg direct, maar toen was ik blij dat ik zo’n moeite had om het gesprek met Ron aan te gaan. 

    Vanaf dat moment hebben we van alles gedaan om hem zo lang mogelijk te laten functioneren, met dank aan Olaf die hem zondags ophaalde en thuisbracht en samen met hem de zondagochtend bardienst invulde. 

     

    Katja, hoe ga je er voor zorgen dat je niet te veel tijd aan Foreholte gaat besteden? 

    Oef, dat weet ik eigenlijk nog niet. Ik ben wel gewaarschuwd dat Michel heel veel doet, dus ik profiteer nu van deze Corona tijd. De overdracht gaat in alle rust en ik krijg een uitstekend inzicht in de diverse taken. 

    We hebben een goede en actieve commissie, dus ik zal nog meer gaan delegeren dan Michel al deed. 

    En als het dan alsnog uit de hand dreigt te lopen, denk ik dat Jeroen op de rem zal trappen. Dus ik zeg, kom maar op!!!  

     

    Michel en Katja, willen jullie elkaar nog wat meegeven? 

    Katja neemt direct het initiatief door te zeggen dat Michel met enorme trots kan terugkijken op zijn werk. 

    Dat hij moet genieten van alles wat hij voor elkaar heeft gekregen en ik vind het heel fijn dat hij betrokken blijft en dat ik op hem terug kan vallen als het nodig is. 

    Michel bloost nog net niet, maar spreekt onmiddellijk de wens uit dat zij net zo veel plezier krijgt als hij zelf heeft gehad gedurende die tijd. 

    Het kost veel energie, maar het levert ook heel veel energie op. 

    Belangrijk is dat ze de continuïteit waarborgt. 

    Ik heb het barpersoneel altijd behandeld als “normaal” personeel, dus optimaal faciliteren zodat ze het naar hun zin hebben achter de bar. 

     

    Bijna aan het einde van het gesprek herinnert Michel zich ineens zijn grootste blunder die heeft begaan als “kantinebaas”. 

    Foreholte werd op een donderdagavond kampioen bij MMO en hij had die avond bardienst met Raymond Booms, onze penningmeester. 

    Na de wedstrijd, iedereen was door het dolle heen, werd hij geïnterviewd door Paul Jochemsz. 

    In zijn enthousiasme heeft hij toen geroepen dat het bier die avond gratis was in de kantine. 

    Pas toen het ongelooflijk druk was in de kantine en hij heel veel vreemde gezichten zag, realiseerde hij zich dat het interview op BO radio was uitgezonden. 

    Om ongeveer 23:00 uur heeft hij, in overleg met Raymond, de microfoon gepakt om te zeggen dat de laatste rond in ging en dat men daarna zelf hun drankjes moest betalen. 

    Dat is hem daarna gelukkig nooit meer overkomen. 

     

    Dat brengt ondergetekende op een wijsheid, die altijd van toepassing is: 

     

    Een fout maken is menselijk, van fouten leer je en van je grootste fouten het meest”. 

     

    Een laatste vraag: 

     

    Katja, wanneer ga je naar Amerika? 

    Zoon Stan gaat, vanaf dit najaar, 4 jaar studeren en voetballen in Amerika. 

    Wij hopen deze winter, als alles meezit met Corona. 

     

    Michel, blijf jij het eerste kritisch volgen? 

    Jazeker, ik heb met Ed Rosman afgesproken dat we altijd meegaan en dan lekker, net als Waldorf en Statler van de Muppets, ongegeneerd mopperen als het niet goed gaat. 

     

    Ik wil Michel en Katja bedanken voor de spontaniteit en openheid tijdens het gesprek. 

    Michel bedank ik voor zijn enorme inzet en Katja wens ik heel veel succes in haar nieuwe, uitdagende, functie. 

     

    Jan Regeer