Zaterdag 19 november 2011: Quick Boys - Foreholte F6, XXL - 152,
“Jens! Ga je mee kleren kopen?” hoort Jens al vanaf beneden aan de trap schreeuwen. Jens zit lekker achter de X-Box een spelletje te doen: “Nee mama, daar heb ik geen zin in!” ‘Hooo’ hoor je de moeder van Jens denken. Met een lieve (licht geïrriteerde) stem: “Ok dan neem ik wat voor je mee en dan moet je maar zien dat je het aantrekt!”. “Hmm” klinkt het uit de mond van een op de computer gevestigde blik. De aandacht van Jens is kennelijk ergens anders. Die middag komt de moeder van Jens thuis met een stel shirts. “Ah deze moet je als eerst aan Jens!” Jens trekt braaf het shirt aan … veel te groot! “Ok, deze dan maar proberen!” maar ook dat shirt is veel te groot. Jens vindt het niet leuk meer, gooit zijn nieuwe shirt uit en rent naar boven. Terug naar de X-Box.
Kleren passen, sowieso al stom. Kleren aan mama laten zien, hoe mooi het wel niet staat … nog erger! En als het shirt dan veel te groot is. Tsja, dan voel je je nog klein ook. Een beetje het verhaal van Quick Boys – Foreholte. De winter heeft zijn intrede gedaan, dus warme kleding hebben we nodig. We hadden ons goed gekleed, een goede warming up gedaan en de opstelling, daar konden onze mannen zich ook wel in vinden. We stapten de winkel in, beetje verkennen .. Zo een roltrap! Gaaf! Lopen!!! Kortom het begin was goed. Corner voor ons. Wessel ontdoet zich van zijn pashokje, trekt de gordijnen los en showt zijn voetbalbroek waaronder een ‘gouwe’ linker zit. Hanger aan de haak, corner nemen en meedoen! De bal slaat af, maar als ware verkopers zijn onze mannen druk bezig op Quick Boys in te praten. Het lukt! Jip verovert de bal, Jip naar Jens, Jens naar Tijn… kledingstuk verkocht: 0-1 Foreholte!!!
Foreholte moest het vandaag bolwerken zonder ‘Poortwachter’ Thijs en dat hebben we gemerkt ook. Als grote, dikke verkopers eisten de mannen en vrouw van Quick Boys dat hun kleding verkocht moest worden. We waren hier een beetje door overdonderd. Als waren juryleden ‘redde’ Yannick, Joop en zelfs de meeverdedigende Tijn diverse doelpunten van Blauw Wit. Onze Erik Bonfire draafde weer als een tierelier over het veld. Ik denk dat Erik op alle plekken van het veld inspectie heeft uitgevoerd. In de Katwijkse kledingzaak werken naast mannen ook vrouwen. Een van deze dames is de ‘Manager’ van de kledingafdeling. Als een betoverde balkunstenares huppelt zij met bal en al het veld over om overal reclamestickers op te plakken. 70 % korting, 2 voor de prijs van 1. Pff, zoveel konden we niet afrekenen … Het waren heel wat grote maten die over onze toonbank vlogen. Quick Boys had de kinderbijslag ontvangen en wilde shoppen. Dat is ze aardig gelukt (10 stuks).
Ondertussen had Jens toch een shirt gevonden. Het keepersshirt. Niet door mama uitgezocht, maar van eigen zakgeld gekocht. Het shirt staat je goed hoor! Je hebt er tig ballen uitgedoken! Onze Florian kon geen plek vinden in de parkeergarage onder de winkel dus verkoos de fiets boven de auto en dat resulteerde in goed spel. Ook onze Jip solliciteerde naar een baan als verkoper, hij liet zeer goede dingen zien.
Tot slot Websie.. zoekt er nog iemand een kindermaat, maar gedragen door een kanjer van een kerel? Gevonden! Mannen, zakgeld sparen, lief zijn voor elkaar, wie weet is het volgende week tegen Warmunda onze prijzenslag!