Vervelende nasmaak van het hoofdgerecht
Ik heb vandaag moeite om met een openingszin te komen. Misschien komt dat omdat de 3-3 die in de slotminuut viel een beetje naar smaakt.
Foreholte F6 speelde vandaag een prima wedstrijd, maar je wil een wedstrijd toch winnen en als je dan die overwinning verdient, en je hebt er nog recht op ook omdat je heel veel kansen krijgt, dan voelt een 3-3 na een 3-1 voorsprong een beetje als teveel boter op je brood terwijl je er toch echt pindakaas op hebt gesmeerd. Het smeren ging goed. Ik had mijn mes in de hand, de pindakaas op boterham gesmeerd en op mijn andere boterham helaas teveel boter gesmeerd omdat ik was afgeleid. Beide boterhammen op elkaar, een snee in het midden zodat ik er 2 heb en eten maar. De smaak? “Moi, de pindakaas proef ik goed en die is erg lekker, alleen iets teveel boter, dat had wat minder gekund”.
Een beetje vergelijkbaar met de F6. Heerlijke pindakaas (genieten van het totale voetbal), lekker stevige nootjes erin (wij gingen de duels heel
goed aan en pakten snel de bal af), lekker smeuïg (de passes kwamen goed aan), een beetje pindakaas dat aan mijn gehemelte blijft plakken (we miste toch wat kansen) en dan net voor het doorslikken de smaak van teveel boter (tegendoelpunt vlak voor tijd).
Jens begon en eindigde vandaag als keeper. Een dikke, dikke ‘goed’ hiervoor op zijn rapport. Een wereldredding bij een 3-2 voorsprong, wat zomaar
de gelijkmaker had kunnen zijn en telkens een goede uittrap om de bal weer bij iemand van Foreholte te bezorgen. Thijs en Erik speelde weer als vanouds in de verdediging. Ballen goed afpakken, lekker dribbelen en passen, goed hoor.
Zogezegd vandaag als voorgerecht een broodje pindakaas, als hoofdgerecht de wedstrijd: UDO was na 2 minuten al op een 1-0 voorsprong
gekomen, en dus hard werken om de gelijkmaker te forceren. Florian was een ware plaag voor de geel-zwarte. Keer op keer dribbelde hij zij tegenstanders voorbij om vervolgens de bal goed af te spelen. Hij was het dan ook, die na goed voorwerk van Thijn en Milan de 1-1 kon maken, en droge schuiver in de uiterste hoek. We nemen er nog een lekker glas melk bij, want de Foreholte-aanval raakt op stoom. Jip speelde vandaag in de spits, en zoals bij de warming-up al bleek, zijn ‘leggertjes’ en kaatswerk zijn goud waard. UDO was compleet de weg kwijt en
Foreholte liet hen alle hoeken van het veld zien. Met nog 4 minuten voor de thee heeft Thijs de bal, hij verplaatst de bal naar rechts waar Milan, Joop en opnieuw Milan een paar UDO’ers het bos insturen. Thijn is inmiddels heel slim tussen 2 spelers in gaan spelers in gaan staan en Milan heeft maar een fractie van een seconde nodig om dat te zien. Thijn ontvangt de bal en met een prima schot vliegt de bal tegen de touwen: 1-2!
In de rust hebben de mannen aangegeven dat er al ontzettend veel goed ging. Afgesproken werd om nog beter ons ‘mannetje’ te houden en flink de
aanval op te zoeken. Nou aan die afspraak werd voldaan. Joop ging tussen de verdediging en aanval inspelen en ook Thijs kon steeds mee inschuiven. Erik hield de boel achterin goed in de gaten en Milan kon de uittrappen van de Oegstgeest’se doelman opvangen. Weer zo’n uittrap en de controle is perfect. Jip en Thijn leiden de UDO verdediging af en maken ruimte voor Milan. Iedereen aan de kant houdt de adem in, verwachtend dat er iets moois gaat gebeuren. Zo geschiede, Milan brengt de bal naar zijn rechtervoet, het stambeen goed, het been naar achter, de voet tegen de bal, de bal omhoog, onhoudbaar voor de keeper: 1-3! Beslissing gevallen! Uhh, geen ! maar een ?.
Foreholte kreeg vanaf dit moment veel kansen om de voorsprong de vergroten, maar de bal wilde er niet in. Wel bleef er prima gespeeld worden.
Helaas hoorde er nog 2 UDO-doelpunten bij het hoofdgerecht, zodat er een 3-3 eindstand op het bord gebracht werd. Als dessert werden er nog strafschoppen geserveerd. Uitgegeten? Nee? Nog trek? Mooi! Maandag weer trainen!